مىزنند بر دشمنان خدا و رسول و مؤمنان ، و اين است معنى آنچه خدا فرموده يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ كَما يَئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ أَصْحابِ الْقُبُورِ 189 ( ممتحنه ) يعنى اى گروه مؤمنان ، دوستى مكنيد با قومى كه غضب كرده خدا بر ايشان ، به تحقيق كه مأيوس و نااميد شده‌اند از آخرت چنانچه نااميد شده‌اند كافران از اصحاب قبرها . 190 مؤلّف گويد بنابر تفسير امير ( ع ) لفظ من اصحاب القبور متعلّق به يئس نخواهد بود بلكه متعلّق به كفّار است و متمّم و مبيّن او است ، و متعلّق يئس محذوف خواهد نمود . و معنى بنابراين چنين است كه اى مؤمنان دوستى نكنيد با مغضوبان خدا كه مأيوس‌اند از آخرت چنانچه كافرانى كه از اصحاب قبرهايند و در رجعت زنده شده‌اند مأيوس‌اند از فتح و ظفر يا از آخرت . و باقر ( ع ) فرمود كه چون قائم ما ( ع ) ظاهر شود عايشه را زنده كند تا بر او حدّ زند و انتقام فاطمه ( ع ) را بكشد . 191 و صادق ( ع ) فرمود كه چون وقت قيام قائم آل محمّد ( ص ) بشود در جمادى الآخر و ده روز از ماه رجب بارانى ببارد كه خلايق مثل آن نديده باشند ، بروياند خدا به آن باران گوشتهاى مؤمنان و بدنهاى ايشان را ، و گويا نظر مىكنم به سوى ايشان كه مىآيند از جانب قبيلهء جهنيه و خاك قبر را از سرهاى خود مىافشانند . 192 و ايضا فرمود بيرون مىآيد با قائم ( ع ) از پشت كوفه ، يعنى نجف اشرف ، بيست و هفت مرد ، پانزده نفر از قوم موسى ( ع ) از آنها كه خدا فرموده است يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ 193 ( اعراف ) يعنى هدايت مىكردند به حقّ و به حقّ عدالت مىكردند ، و هفت نفر از اصحاب كهف و يوشع بن نون و سلمان و ابو ذر و جابر انصارى و مقداد و مالك اشتر ، پس در پيش روى آن حضرت خواهند بود و ياران و حاكمان او خواهند بود . 194 و باقر ( ع ) فرمود كه چون قائم آل محمّد ( ص ) بيرون آيد خدا او را يارى كند به ملائكه ، و اوّل كسى كه با او بيعت كند محمّد باشد و بعد از آن على ( ع ) . 195 مؤلّف گويد از اين حديث ظاهر مىشود كه اوّل رجعت كنندگان رسول خدا است ( ص ) و بعد از او على ( ع ) و همچنين از اين فقرهء حديث مفضّل كه فرمود هيهات اى مفضّل و اللّه كه سيّد اكبر محمّد رسول اللّه ، تا آنجا كه فرموده همگى زنده خواهند شد . و حضرت رضا ( ع ) فرمود كه از علامت ظهور حضرت قائم ( ع ) آن است كه بدن